دستورالعمل تست درصد دوده

10 / 10
از 1 کاربر

  هدف و دامنه کاربرد :

هدف از تدوین این دستورالعمل تعیین روشی جهت اندازه گیری مقدار دوده از طریق گرما کافت تحت گاز نیتروژن ، در ترکیبات پلی الفین می باشد ، این روش برای پلی الفین ها یی که پرکننده های آن ها تا دمای 850 درجه سلسیوس پایدار هستند مناسب نمی باشد .

مسئولیت ها :

مسئولیت انجام تست به عهده مسئول آزمایشگاه و زیر نظر مدیر کنترل کیفیت می باشد .

تعاریف :

پلیمرها به ویژه پلی الفین ها مانند پلی اتیلن در اثر قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش خورشید و در حضور اکسیژن تخریب می شوند . زنجیرهای پلیمر طی یک واکنش رادیکالی ، تخریب شده و ساختار آن تغییر می کند . در اثر تخریب صورت گرفته ، خواص فیزیکی- مکانیکی قطعه افت چشمگیری خواهد داشت . در مورد محصولاتی که امکان قرار گیری آنها در معرض نور خورشید به هنگام انبارش یا کاربرد وجود دارد مانند اتصالات پلی اتیلنی ، استفاده از مواد ضد اشعه ماوراء بنفش معمولا یکی از گزینه های مورد استفاده می باشد . در لوله های پلی اتیلنی بطور معمول از این افزودنی بنا به دلایل ذیل استفاده می کنند :

الف ) خواص مناسب دوده در جذب اشعه ماوراء بنفش و محافظت پلی اتیلن در برابر هوازدگی.

ب) قیمت مناسب

ج) قابلیت شناسایی و اندازه گیری نسبتا آسان  مقدار دوده

د) رنگ دهی لوله

در صورتی که مقدار دوده در محصول نهایی کمتر از حد لازم باشد پلیمر مقاومت کافی در برابر اشعه ماوراء بنفش را نخواهد داشت و در صورتی که مقدار دوده بیشتر از حد مورد نظر باشد فرآیند پذیری مخلوط نهایی ، چون ویسکوزیته مخلوط را افزایش می دهد کاهش می یابد . شرط لازم جهت محافظت پلیمر در برابر اشعه ماوراء بنفش مناسب بودن مقدار دوده می باشد اما کافی نیست . ذرات دوده به دلیل ساختار شیمیایی خاص خود ، تمایل به خوشه ای شدن و بهم چسبیدن دارند . لذا فرآیند اختلاط باید به گونه ایی صورت گیردکه ذرات علاوه بر خرد و پخش شدن ، به نحوی مناسب در زمینه پلی اتیلن توزیع گردند تا بتواند اثر بخشی مطلوبی در محافظت کامل از پلیمر داشته باشد . باتوجه به موارد فوق به منظور ارزیابی یک محصول در خصوص مقاومت به اشعه ماوراء بنفش ، دو شاخص باید اندازه گیری شود ، یکی میزان افزودنی و دیگری چگونگی پراکنش آن ، روش پیرولیز مطابق استاندار ایزو 6964 برای تعیین میزان دوده در ترکیبات پلی اتیلنی می باشد که به روش وزنی پس از اینکه آزمونه در محیط بی اثر ازت پیرولیز شد انجام می شود ، نتیجه قابل قبول برای دوده عدد 2 تا 5/2 درصد است .

مراجع :

ISIRI 7175-2 ,ISO 6964

شرح آزمون:

ابتدا ظرف احتراق که کاملا تمیز شده باشد را داخل آون گذاشته و تا حد سرخ شدن گرم می کنیم ، سپس آن را داخل دسیکاتور قرار داده و مدت حداقل 30 دقیقه صبر می کنیم تا سرد شود. ظرف را بیرون آورده و با دقت 0/0001 گرم وزن می کنیم . بلافاصلا به مقدار 0/1±1 گرم از نمونه را وزن کرده و داخل ظرف می ریزیم و با دقت 0/0001 گرم وزن می کنیم .

توجه : آزمونه ها باید بصورت گرانول با قطر حداکثر 5 میلیمتر باشد و جهت جلوگیری از سرریز شدن آن ها در طول آزمون ، بطور یکنواخت در ظرف پخش شود .

ظرف احتراق که نمونه داخل آن قرار داده شده است را داخل کوره الکتریکی که از قبل دمای آن به 600 °C رسیده است ، قرار داده و جریان نیتروژن را وصل کرده و به مدت 5 دقیقه ظرف احتراق در ورودی لوله احتراق قرار می گیرد . سپس ظرف احتراق را به مرکز کوره منتقل کرده و به مدت 45 دقیقه در مجاورت جریان نیتروژن قرار می دهیم . پس از این مرحله ، دوباره ظرف را خارج کرده و در دسیکاتور قرار می دهیم تا کاملا خنک شود . ظرف را خارج کرده و با همان شرایط قبلی وزن می کنیم .

در مرحله بعد ، ظرف را داخل کوره که دمای آنc°  850  رسیده است قرار می دهیم . ( در این مرحله جریان نیتروژن قطع می باشد .) ظرف را تا مدتی که تمام آثار دوده ناپدید شود حرارت داده و سپس خارج کرده و در دسیکاتور قرار داده تا خنک شود . مجددا ظرف را وزن کرده و یادداشت می نمائیم .

محاسبات درصد دوده :

m2-m3/m1*100

m 1 : جرم نمونه قبل از انجام پیرولیز

m 2 :جرم نمونه بعد از انجام پیرولیز در دمای 600 درجه سلسیوس به همراه قایک

m 3 : جرم نمونه بعد از حرارت دادن دمای 850 درجه سلسیوس به همراه قایک

درصد خاکستر :

m 3- m /m 1 *100

جرم قایک  : m

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :