دوام لوله های پلی اتیلن

10 / 10
از 1 کاربر

دوام لوله های پلی اتیلن شامل:

مقاومت جوی:

همه ی پلیمرها وقتی بطور پیوسته در برابر تشعشعات ماورا بنفش نور خورشید قرار بگیرند به آرامی تجزیه می شوند . دو روش کار آمد برای حفاظت از رزین در برابر این آثار وجود دارد که شامل:

1-افزودن لایه ای است که مسیر نفوذ اشعه ماورا بنفش به ماده را مسدود کند . روش دیگر استفاده از پایدار کننده هایی است که با استفاده از سازو کارهای شیمیایی از ماده محافظت نماید. کار آمد ترین لایه برای مواد اولیه لوله های پلی اتیلن حاصل از اختلاط 2 تا %3 کربن سیاه است که منجر به ایجاد رنگ سیاه هم می شود .

2-استفاده از پایدار کننده در لوله های پلی اتیلن این اجازه را می دهد که رنگی غیر از مشکی داشته باشد مثلا رنگ زرد  رنگ مورد تایید برای استفاده در کاربردهای توزیع گاز طبیعی است ، رنگ آبی برای کاربردهای مربوط به آب و رنگ سبز برای فاضلاب و پساب است . رنگدانه مناسب بگونه ای انتخاب می شود که اختلالی در عملکرد پایدار کننده ماورا بنفش ایجاد نکند.

پایدار سازی:

مواد اولیه لوله های پلی اتیلن با دو هدف اصلی محتوی پایدار کننده هستند:

1-برای جلوگیری از تجزیه رزین در زمان فراورش و جوش گرمایی است که در آن ها ماده ذوب شده و تحت دماهای بسیار زیاد قرار می گیرد .

2-برای جلوگیری از کاهش خواص عملکردی لوله است که ناشی از اکسید شدن آرام لوله در طول عمر کاری آن می باشد.

بدلیل ایجاد واکنش های شیمیایی در دماهای بالا، خواص عملکردی پلیمر کاهش می یابد. این فرآیند حاصل تشکیل رادیکال های آزادی است که به واکنش با پلی اتیلن ادامه می دهند و روند تجزیه ای را ایجاد میکنند که حتی پس از سرد شدن ماده ادامه پیدا می کند. پایدار کننده های حرارتی به منظور جلوگیری از ادامه این فرآیند به ماده اضافه می شوند. این پایدار کننده ها با واکنش با محصولات اولیه تجزیه، ذرات پایداری را بوجود می آورند که دیگر قابلیت فعالیت شیمیایی ندارند.

در دماهای کاری پایین ريا، احتمال وجود فرآیند تجزیه اکسیده بسیار آرام وجود دارد، فرآیندی که می توان منجر به زوال آهسته خواص عملکردی شود، برای مقابله با این احتمال ، آنتی اکسیدانها به مواد اولیه افزوده می شوند.

مقاومت بیولوژیک:

حمله بیولوژیکی عبارت است از تجزیه شدن توسط فعالیت های میکرو ارگانیسم هایی مانند باکتری ها و قارچ ها . از نظر تئوری همه مواد پلاستیکی در برابر چنین حمله هایی مقاوم هستند. لوله های پلی اتیلن بعد از نصب ، از میکرو ارگانیسم ها یی مانند آنچه بطور معمول در سیستم های آب و فاضلاب یافت می شود، تاثیر نمی پذیرند. پلی اتیلن ماده ای مغذی برای تغذیه باکتری ها ، قارچ ها و هاگ ها و غیره نیست  در نتیجه هیچ آسیبی به لوله های پلی اتیلن وارد نمی کند .

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :